Georges Heylen in zeven citaten

Georges Heylen op de voorpagina van Trends (29 november 1985)

Georges Heylen op de voorpagina van Trends (29 november 1985)

 

Op 3 september zal het twintig jaar geleden zijn dat het Rex-concern de boeken neerlegde. In de Antwerpse stationsbuurt rolde er van de ene op de andere dag geen pellicule meer in de zestien overgebleven bioscopen van Georges Heylen.
Later dit jaar komen we zeker uitgebreid terug op deze verjaardag in mineur.
Hieronder laten we alvast de hoofdrolspeler uit deze tragedie aan het woord: Baron Georges Heylen van Oirland, de directeur-generaal van de Rex-cinema’s (1911 – 1995).
We doen dit aan de hand van een aantal uitspraken van de ‘smiling cobra’, uitspraken die we plukten uit allerhande kranten en tijdschriften.

Georges Heylen over het Rex-concern (‘Film en Televisie’ nr. 154, maart 1970):
Ik zou niet direkt durven zeggen dat ik de grootste bioskoopuitbater ben in België. Door het feit dat ik met de jaren de filmwereld in België en in het buitenland goed heb leren kennen, dat ik bijgevolg vele kontakten heb, is er een aantal mensen, bioskoopeigenaars of bioskoopprogrammators, die mij om hulp en inlichtingen verzoeken en die mij vragen ook hun belangen te behartigen. Wart men bijvoorbeeld het ‘Rex Concern’ noemt, is niet méér dan een benaming voor een centralizatie van al deze belangen, een aankoopcentrum. Het gaat om verschillende, afzonderlijke maatschappijen, die door het het ‘Rex Concern’ worden overkoepeld. Het ‘Rex Concern’ zelf bezit geen eigen rechtsvorm. Het bestaat dus uit verscheidene kleine belangengroepen, die de noodzaak hebben ingezien zich min of meer te verenigingen en waarvan wij de koördinatie verzorgen. Niets meer en niets minder. Als het erop aankomt de werkelijke bioskoopuitbating af te meten, weet ik gewoon niet of ik de belangrijkste bioskoopuitbater van België ben. Er zijn immers ook zeer belangrijke en degelijke uitbaters te Brussel, Luik, Gent, enz …

Georges Heylen over de magie van de cinema (‘Film en Televisie’, nr. 338-339, juli-augustus 1985):
Wie gelooft er nog in de film? De jeugd. Die wil buitenshuis iets beleven. Van een film genieten in een fantastisch filmpaleis tijdens een avondje uit in makkelijke zetels, ontvangen worden door prima personeel. Denk maar aan de Rex, de Sinjoor of de Rubens. In zulke filmpaleizen zie je film op een groot scherm, met een perfecte projectie en een optimale klankweergave via 40 à 50 versterkers. Je zit in je knusse zetel, met klank rondom en in je. Je belééft de film met al je zintuigen. Je komt met je vrienden en kennissen buiten met het gevoel dat je de wereld hebt rondgereisd. Je voelt je anders, rijker, beter. Je kunt weer tevreden aan het werk, want de film heeft je ontspannen. Dat is cinema.

 

Georges Heylen leidt Yves Montand en regisseur Claude Sautet naar het Antwerpse stadhuis (1974)

Georges Heylen leidt Yves Montand en regisseur Claude Sautet naar het Antwerpse stadhuis (1974)

 

Georges Heylen: ‘Film is er voor de massa’ (‘Trends’, 29 november 1985):
Ik hou van film en weet wat goed is en wat rommel. Ik zie liever ‘A Passage to India’ dan ‘Emmanuelle II’. De kreten van de puristen doen me al jaren niet opschrikken. Ik ben zakenman en geef werk aan 600 mensen. Ik kan ze niet aan de slag houden met films van het type ‘d’arts et d’essai’. Da’s toch vanzelfsprekend. In het Rex-aanbod zit voor elk wat wils. Film is er voor de massa, niet uitsluitend voor de hyperkieskeurigen. Ik ben niet beschaamd over onze affiche. Ik dien het publiek.

Georges Heylen over de Cartoon’s (‘Het Nieuwsblad’, 15 januari 1992):
Wij kunnen die films (cinefiele films, red.) maar gedurende een heel korte periode programmeren, omdat we gebonden zijn aan een bepaald omzetcijfer. Cartoon’s profiteert van onze publiciteit door ze over te nemen zodra ze bij ons uit de roulatie verdwijnen. Trouwens, het is een eigenaardig publiek dat naar die zalen trekt, een beetje te vergelijken met de jongeren die in de zomer naar de beiaardconcerten komen op een uur waarop de beiaardier al lang in bed ligt. Toegegeven, ik zweer in grote mate bij de Amerikaanse film. De Franse markt is volledig bedorven, al was onze Franse week een sukses. Toch probeer ik ook de Duitse film terug te lanceren in België. Zo raadde ik voor enkele jaren Wolfgang Petersen aan het fantastische boek ‘Das Boot’ te verfilmen, en het werd een pareltje.

 

Affiche voor 'Piranha' (1978) in Ciné Roma, ooit één van de 'filmpaleizen' van Georges Heylen

Affiche voor ‘Piranha’ (1978) in Ciné Roma, ooit één van de ‘filmpaleizen’ van Georges Heylen

 

Georges Heylen over cinema’s in de binnenstad (‘De Morgen’, 4 september 1993):
Ik heb 26 zalen binnen een straal van een paar honderd meter. Als ik daar een dak over bouw heb ik het mooiste complex van heel de wereld, omgeven door cafés en restaurants in alle prijsklassen. En met parkeergelegenheid voor zevenhonderd wagens. Hier zit je niet midden op een groot parkeerterrein waar ze urenlang ongestoord uw auto kunnen plunderen en vernielen.

Georges Heylen over de komst van Metropolis (‘Het Nieuwsblad’, 15 januari 1992):
Metropolis is een luchtkasteel. Het komt er nooit, omdat er al te veel zalen zijn in Antwerpen. Ons concern alleen kan 140.000 bezoekers per uur een plaats aanbieden. Maar er zijn te weinig grote films, zodat we voorstellingen hebben voor 20-30 mensen, waar we uiteraard onze broek aan scheuren. Daarom hebben we de huur van de Vendôme niet verlengd en sluiten we in de zomer de Savoy en de Astrid. Dat wil niet zeggen dat we aan het afbouwen zijn, integendeel.

Georges Heylen antwoordt op de vraag wat de titel van ‘Baron’ voor hem betekent (‘Het Nieuwsblad’, 15 januari 1992):
Niets. Waarom ik, er zijn toch nog 10 miljoen Belgen, dacht ik toen ik vernam dat de koning mij die titel wilde verlenen. Bovendien had ik al verscheidene buitenlandse onderscheidingen: ‘Officer of the British Empire’, het ‘Grosse Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik’ – en dat terwijl ik tegen de Duisters gevochten heb – en nog een paar van die dingen. Het zou onbeleefd zijn te weigeren, maar het doet me niets. Dat is mijn Kempische aard, ik probeer bescheiden te blijven.

Het laatste citaat zal wellicht wat vreemd overkomen bij die mensen die Heylen echt hebben gekend. Verschillende van zijn naaste medewerkers getuigden dat Heylen vele jaren lang via bevriende politici en hoogwaardigheidsbekleders stevig lobbywerk verrichtte om die titel te verwerven (‘alles wat er gebeurde was echt in functie om later baron te kunnen worden’ zei zijn rechterhand Kamiel De Meester letterlijk).

Willy Magiels, lange tijd perschef van het Rex-concern, over zijn adellijke werkgever: ‘Die titel heeft hem echt veranderd. Hij was voordien al hovaardig, maar toen is hij echt gaan zweven. Hij eiste als ‘mijnheer baron’ te worden aangesproken’ (Gazet Van Antwerpen, 3 november 1995).

De huldiging van Baron Georges Heylen van Oirland in 1990 ging met de nodige pracht en praal gepaard: een academische zitting in het Provinciehuis en de luisterrijke wereldpremière van de Chopin-film ‘Impromptu’ in Cine Rex. De jonge, toen nog onbekende Hugh Grant was erbij en keek zich waarschijnlijk de ogen uit bij al die geforceerde plichtplegingen .
Door de Antwerpse Kinema Aktualiteiten  werd één en ander nog eens extra in de verf gezet. En dankzij het kanaal van Patsofilm op You Tube kunnen we vele jaren later nog steeds nagenieten van “deze prachtige dag die niet onopgemerkt is voorbij gegaan in de internationale filmwereld’.

 

 

Amper twee jaar na deze festiviteiten kwam er een einde aan het rijk van Georges Heylen.
Aan Jörgen Oosterwaal (toen nog journalist bij ‘De Morgen’) zei Heylen ooit: ‘Pak me mijn job af en na twee maanden ben ik dood. En zo tussen zes planken liggen, da’s killig hoor’.
Die twee maanden werden uiteindelijk twee jaar. Heylen stierf op 1 november 1995 op 84-jarige leeftijd. Na het faillissement trok Heylen zich terug in zijn geboortestad Herentals. Volgens ‘Gazet van Antwerpen’ weigerde hij elk interview en bleef hij ontgoocheld achter. Hij leed aan de ziekte van Alzheimer.

 

AUB 1308 7-12-1990

De huldiging van Baron Georges Heylen van Oirland in AUB nr. 1308 (07/12/1990)

De huldiging van Baron Georges Heylen van Oirland in AUB nr. 1308 (07/12/1990)

 

Nog even dit: als je de afbeeldingen wat groter wil zien dan volstaat het om erop te dubbel klikken.

Reacties op deze of andere blogs van ‘Antwerpen Kinemastad’ zijn welkom via antwerpen.kinemastad@hotmail.be of via ‘een reactie plaatsen’.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: